Feestelijk tintje
In de middag van zondag 12 december, des namiddags om 17:00 uur wordt in Galerie MooiMan in de Noorderstationstraat in Stad de dubbelexpositie Zilver geopend door Peter Rehwinkel, burgemeester van Groningen. Hiermee wensen de beide galeristen, Jan van Stralen en Sandro Kortekaas, het feit te herdenken dat de galerie vier jaar bestaat. En deze dubbelexpositie is alweer de vijfentwintigste tentoonstelling die de beide gehuwde heren in die tijd op poten hebben gezet. Peter Rehwinkel is de tweede burgemeester van Stad die het startsein voor een expositie in de galerie geeft. Zijn directe voorganger, Jacques Wallage, was degene die de officiële opening van galerie en eerse expositie heeft verricht. [1] Over een gebrek aan hoogwaardigheidsbekleders die het belang van hun instituut beseffen, hebben Jan en Sandro niet te klagen.
Benno Thoma
Van Benno Thoma, geboren 1956 te Maastricht, kan men 25 grote foto’s op aluminium met een zilveren uitstraling bezichtigen, waarvan de hierboven afgedrukte de éénentwintiste is. Dat zilveren element komt veel beter tot zijn recht aan de wand van Galerie MooiMan dan via de geavanceerde internet-technologie. Fraai blijven ze langs deze weg echter ook wel, maar er gaat niets boven de realiteit. Boven geplaatste is één van de vijftien foto’s op het formaat 150 x 100 centimeter. Dan zijn er nog tien vierkante van 75 x 75 centimeter. Aangezien de tentoonstelling wordt gehouden in genoemde galerie, mag het geen verwondering wekken dat de kunstenaar is gefascineerd door mannenlichamen.
Keith King
Contrapunt, maar niet direct een antipode, vormt het geëxposeerde werk van eith King, geboren 1951 te Londen: het allegro na(ast) een andante. Zijn keramieken variëren qua formaat nogal: van 11 cm hoogte tot en met één meter. Daarbij gaat het om miniportretten: Small Heads, buurtbewoners — van de kunstenaar, niet van de galeristen — tot en met stoere bouwvakkers: een soort commedia dell’arte van het alledaagse leven, waarin weliswaar ieder een rol vervult, maar niet direct een toneelacteur is.
Contrapunt, maar niet direct een antipode, vormt het geëxposeerde werk van eith King, geboren 1951 te Londen: het allegro na(ast) een andante. Zijn keramieken variëren qua formaat nogal: van 11 cm hoogte tot en met één meter. Daarbij gaat het om miniportretten: Small Heads, buurtbewoners — van de kunstenaar, niet van de galeristen — tot en met stoere bouwvakkers: een soort commedia dell’arte van het alledaagse leven, waarin weliswaar ieder een rol vervult, maar niet direct een toneelacteur is.
![]() |
| Keith King: Horseplay 2. Het stuk is een unikaat met een hoogte van 31 centimeter. |
De expositie is te zien tot en met 30 januari 2011, op de voor de galerie gebruikelijke tijden, dat wil zeggen in principe elk weekeinde, en daarnaast op afspraak. Alle daarvoor benodigde informatie is te vinden op de website van de Galerie.
Zie ook het artikel op onze zustersite Cultuur in Groningen en omgeving, van zaterdag 11 december. Op onze Duitstalige zustersite Kulturtempl 2 hebben we op zondag 12 december eveneens een bijdrage over deze dubbel-expositie opgenomen.
__________
[1] Een foto van dat heuglijke gebeuren is eveneens te zien op de website van de Galerie.

